If you see her, say hello

Zo nu en dan wanneer het lukt, luister ik in de avond naar muziek.

Muziek is altijd een grote hobby van me geweest. Mijn ouders hebben me van kleins af aan opgevoed met U2 en heel veel andere rock muziek. Op mijn 12e ben ik basgitaar gaan spelen en ontdekte ik Arctic Monkeys, waar ik een heel erge fangirl van was.
Muziek kon ik wel op elk moment van de dag luisteren, in elke situatie en toen Spotify zijn intrede maakte, ontdekte ik meer en meer. Vooral oudere muziek uit de jaren 60, 70 en 80 kreeg ik veel interesse voor. Ik zocht vaak de geschiedenis achter een nummer of songtekst uit en ging er helemaal in op.

Sinds het veel slechter met mij gaat, luister ik er nog weinig naar. Alleen wanneer ik een keer in de auto zit of soms in de avond voor het slapen.
En dat laatste was de afgelopen weken wat vaker.
Nu betrapte ik mezelf erop dat ik veel muziek, tijdens het luisteren, associeerde met momenten van vroeger. Toen ik nog uitging, naar concerten ging en lekker gek kon doen. Alle dromen die ik had en dat ik op mijn 19e in Ierland ging wonen.
En daarna het gevoel alsof die persoon van toen er niet meer is en ik afscheid van haar moet nemen. Terwijl ik weet dat zij nog heel vurig in mij aanwezig is, maar mijn ziekte haar niet toe laat. En wanneer ze wel even toegelaten wordt, ze op haar hoede is hoe ze overkomt en bang is dat mensen denken dat ze zich aanstelt.

Ik had nooit kunnen bedenken hoe ingewikkeld een levend rouwproces is. Afscheid nemen van een heel groot stuk van jezelf, terwijl je dat stuk zo graag tot uiting wil laten komen. En je niet weet welke dromen je nog zou kunnen waar maken die je voor ogen had.

Net luisterde ik naar 'if you see her, say hello' van Bob Dylan en dat nummer raakte me heel erg. In het lied heeft hij het over een liefde die is weg gegaan, maar nog vaak aan haar denkt. Zo voelt het voor mij ook een soort. Het stuk Vera waar ik afscheid van moet nemen, maar nog vaak aan denk en vooral hoop dat ze ooit op een dag weer terug kan keren.

Ik citeer hier het laatste couplet en misschien kun je je dan een beetje inleven in mijn gevoel.

" Sundown, yellow moon, I replay the past
I know every scene by heart, they all went by so fast
If she's passing back this way, I'm not that hard to find
Tell her she can look me up, if she's got the time"